تعریف محصول بیمه عمر جهانی، ویژگی ها و انواع آن
تعریف محصول بیمه عمر جهانی، ویژگی ها و انواع آن
محصول عمر جهانی در واقع یک بیمه تمام عمر می باشد که میزان سرمایه فوت و حق بیمه از انعطاف پذیری برخوردار است، لیکن برخلاف بیمه های تمام عمر بیمه گزار میتواند مبلغ حق بیمه و سرمایه فوت را تعیین نماید. در این محصول پس از کسر هزینه ها حق بیمه پرداختی به یک حساب اندوخته ای واریز گردیده و به بخش های بیمه و پس اندازی تقسیم می شود.
بخش بیمه که به آن هزینه بیمه (COI) گفته می شود، هزینه تحت پوشش قراردادن فوت بیمه شده توسط شرکت بیمه بوده و متناسب با مزایای فوت است. این مبلغ، ریسک متحمل شده توسط شرکت بیمه را اندازه گیری میکند و بنابراین مبلغ خالص در معرض خطر (NAAR) نامیده می شود. قسمت پس انداز نیز در واقع باقیمانده حق بیمه است که برای ساخت اندوخته سرمایه گذاری می شود. نرخ سود این مبلغ اندوخته های براساس سود حاصل از سبد دارایی عمومی شرکت بیمه و یا یک شاخص مالی دیگر توسط شرکت بیمه تامین می شود و بیمهگزار نقشی در سرمایهگذاری انجام شده ندارد.
دیگر تفاوت بیمهعمر جهانی با بیمه تمامعمر در این است که در این نوع بیمهنامه میتوان از محل سود تعلق گرفته و اندوخته بیمه نامه اقساط پرداخت نشده را پرداخت کرد، درحالی که در بیمهنامه تمام عمر از محل اندوخته تشکیل شده تنها می توان وام گرفت یا برداشت از اندوخته انجام داد.
اغلب در بیمهنامههای عمر جهانی ضریب نرخ تعدیل تا میزان نرخ تورم در بیمهنامه توسط بیمهگزار قابلیت افزایش دارد.
ارزش نقدی یک بیمه نامهUL به طورکلی باتوجه به نرخهای فعلی رایج در بازار پول سود کسب میکند. البته توجه به این نکته حائز اهمیت است که نرخ بهره همراه با بازار نوسان خواهد داشت و این بدین معنی است که سودی که بر روی این نوع بیمه نامه اعمال می شود ممکن است کاهش یابد که در این راستا برخی از شرکت ها حداقل نرخ بهره ای را جهت ضمانت درنظر میگیرند.
این محصول به گونه ای طراحی شده است که شفاف باشد. لذا بیمه گزار فقط حق بیمه را پرداخت نمی کند بلکه بطور دورهای از وضعیت بیمه نامه خود مطلع می شود و لذا هرگونه کسورات، حق بیمه فوت، حق بیمه پرداختی و نرخ سود تخصیص یافته به بیمه نامه به اطلاع بیمه گزار رسانده میشود.
منافع بیمه های عمرجهانی و انواع آن Death benefit
منافع فوت در بیمه های عمر مبلغی است که در صورت فوت بیمه شده پرداخت می شود. در بیمه عمرجهانی سه نوع الگو از مزایای فوت وجود دارد که دو مورد از آنها بسیارمعمول بوده لیکن نوع سوم مرسوم نمیباشد.
به طور کلی داریم: اندوخته بیمه نامه + خالص در معرض ریسک = منافع فوت
در منافع فوت نوع اول سطح ثابتی از منافع فوت ارایه می شود که خالص در معرض ریسک در آن به عنوان مابه التفاوت منافع فوت مشخص شده و اندوخته بیمه نامه تعریف شده است. باافزایش سطح اندوخته بیمه نامه، میزان خالص در معرض ریسک کاهش و در صورت کاهش اندوخته بیمه نامه، میزان خالص در معرض ریسک افزایش می یابد.
زمانی که منافع فوت (DB) از سطح مشخصی از اندوخته مطابق با سن وی بیشتر شود منافع فوت به طور خودکار افزایش می یابد.
منافع فوت نوع دوم در واقع منافع فوتی افزایشی است. مقدار خالص در معرض ریسک در این مدل ثابت فرض میشود. به عبارت دیگر با رشد اندوخته بیمه نامه، منافع فوت بیمه نامه نیز افزایش می یابد. از طرف دیگر، اگر ارزش نقدی بیمه نامه به هردلیلی از جمله انصراف بیمه گزار از پرداخت حق بیمه و یا تاخیر در پرداخت کاهش یابد منافع بیمه نامه نیز کاهش می یابد.
منافع فوت به دو طریق در بیمه نامه می تواند افزایش یابد: در حالت اول به درخواست بیمه گزار سرمایه فوت قابلیت افزایش دارد. (باتوجه به اینکه در ابتدای قرارداد سطح ریسکی فرد چک شده است از انتخاب نامساعد جلوگیری میشود). درحالت دوم ارزش نقدی بیمه نامه به حدی افزایش می یابد که در مقابل خالص در معرض ریسک رقم بسیار بالایی است و لذا با آزمون کریدور مزایای فوت به طور خودکار افزایش می یابد.
دیدگاهتان را بنویسید